هست . افغانستان با اينكه ايران از او بايد به حسب اين طور امور جلو باشد ، بيسواد در آن كم هست . سوادى كه مىگويم يعنى همين سواد خواندن و نوشتن و اين چيزها . آن هم كه ما مىخواهيم كه همهء ايران ان شاء اللَّه سواد پيدا بكنند ، نمىخواهيم همه دكتر بشوند . خوب چيز غير معقولى است . يا همه مهندس بشوند . مىخواهيم يك مملكتى همه بتوانند آن مقصود خودشان را بنويسند ، امضا كنند ، چه بكنند . من گاهى در نجف كه بودم گاهى حرم مشرف مىشدم ، كه افغانيها آمده بودند براى زيارت خواندن ، مىديدم همه از رو مىخواندند . كتاب دعا را باز كردند از رو مىخواندند . شايد مثلًا در سى - چهل نفر كه آنجا بودند يك نفرشان شايد از رو نمىخواند . شايد هم او خوانده بود ، تمام كرده بود . اما همه‌شان از رو مىخواندند . اين جور نبود كه ، آن هم طبقهء همان پايين بودند به اصطلاح اينها . و ما ميل داريم كه اين هم باز به همت همه واقع بشود . اگر منتظر باشيد به اينكه دولت با سواد بكند ، نمىتواند . باز مىشود همان حرفهاى سابق . دولت هم حالا اقدام كرده‌اند ، وزارت آموزش اقدام كردند و خوب هم اقدام مىكنند . اما مسأله ، مسأله‌اى نيست كه بتوانند آنها چه بكنند . و همين طور در جهاد سازندگى ، سازندگى يك مملكتى كه همه چيزش از دست رفت و خراب است ، اين نمىشود با دست دولت انجام بگيرد يا دست يك قشرى انجام بگيرد . اين را ، همهء مردم بايد مملكت را امروز از خودشان بدانند و همه با هم همت كنند ، كه يك مملكت آبادى ان شاء اللَّه درست بكنند به دست خودشان . كارشكنى مخالفين و نفوذ آنان در دستگاهها لكن چيزى كه الآن مهم است اين است كه ، - اين را من از باب اينكه نگران هستم برايش كراراً هم گفتم اين را به اشخاصى كه اينجا آمدند ، باز هم عرض مىكنم - كه الآن دستهايى در كار هست . اكثراً از طرف امريكا و ديگران هم همين طور . از شوروى و از ساير جاها هم همين طور . يعنى آنهايى كه به اين مملكت ما طمع استفاده دوخته‌اند ، دارند و چشم اين دارند كه ما كار بكنيم ، آنها ببرند و مخازن ما را ببرند ، و حالا هم